In het midden van de 14e eeuw vestigde zich op Burnand een Augustijnen kloostergemeenschap die circa 250 jaar het kasteel bewoonden. Vele beelden, bidboekjes en kruisbeelden zijn de stille getuigen uit deze lang vervlogen tijd.

Tussen 1821 en 1848 werd het kasteel bewoond door de heer Van Risenburgh, zoon van een geëmigreerde Nederlandse familie. Evenals Nico en Jeane Vrielink was de heer Van Risenburgh kunstenaar van beroep. Hij heeft het kasteel en zijn omgeving meerdere malen vereeuwigd in één van zijn tekeningen en schilderijen (zie foto).

Van de adellijke families die daarna het kasteel bewoonden zijn de meest tastbare herinneringen die van de familie de Lavernette de Saint Maurice. Zij transformeerde het enigszins mistroostige kasteel in het huidige sprookjesslot. Vandaag te dag staat het kasteel nog steeds bekend als "Le château de la belle au bois dormant" (Het kasteel van de slapende schoonheid).

De artistieke loopbaan van Nico Vrielink is vooral het verhaal van een ontmoeting, een ontmoeting met zijn mooiste model: Jeane, waaraan hij zijn jawoord gaf. Dat gebeurde in Azië. Zij zou zijn model worden in duizenden werken. Een leven zoals in een sprookje, een sprookje dat gevolgd kan worden in tal van opvallende tentoonstellingen van Singapore tot Moskou. De kunstenaar licht zijn creativiteit als volgt toe:

« Het gezicht vormt de kern of het hart van het werk. Ik probeer het dan ook zo perfect mogelijk weer te geven. Daarom schenk ik daar veel meer aandacht aan dan aan de rest van mijn compositie. Het gezicht is het vertrekpunt. Vanuit het gezicht ga ik verder naar het lichaam, het decor en de algemene afwerking ».

Er hangen diverse werken van Nico Vrielink in het Château en in de galerie die de bezoeker kan bewonderen en indien gewenst, kan aanschaffen. Een reden te meer om een bezoekje te brengen aan dit Bourgondische sprookjeskasteel vol kunst en heerlijke wijnen.